23 lipca 1792 roku król Stanisław August Poniatowski podjął decyzję o przystąpieniu do konfederacji targowickiej, co oznaczało zakończenie wojny w obronie Konstytucji 3 maja.
Decyzja króla spotkała się z oburzeniem wielu patriotów i dowódców wojskowych, wśród których znaleźli się między innymi książę Józef Poniatowski i Tadeusz Kościuszko, składający w proteście dymisje ze swoich stanowisk.
Akces monarchy do konfederacji targowickiej stał się jednym z najbardziej kontrowersyjnych wydarzeń w historii końca Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Dla wielu to symbol kapitulacji wobec Rosji. Część historyków wskazuje, że król działał w przekonaniu, iż przystąpienie do konfederacji pozwoli ocalić integralność terytorialną państwa i uchronić kraj przed dalszym rozlewem krwi, a być może także zachować część reform Sejmu Wielkiego. Nadzieje te okazały się jednak złudne. Wydarzenia 1792 roku stały się wstępem do II rozbioru Polski.
Portret Stanisława Augusta (1732-1798), króla Polski według portretu E. Vigee -Lebrun z 1797, Min.696 MNW