5 sierpnia 1944 r. rozpoczęła się Rzeź Woli

5 sierpnia 1944 roku rozpoczęła się Rzeź Woli – jedna z największych zbrodni dokonanych na ludności cywilnej podczas II wojny światowej. Po wybuchu Powstania Warszawskiego niemieckie władze podjęły decyzję o realizacji planu całkowitego zniszczenia stolicy. Na polecenie Adolfa Hitlera Warszawa miała zostać obrócona w ruinę, a jej mieszkańcy wymordowani. Rozkaz ten uszczegółowił Heinrich Himmler, nakazując zabijanie wszystkich napotkanych mieszkańców bez względu na wiek oraz niewzięcie żadnych jeńców. Zagłada Warszawy miała stać się demonstracją siły i przestrogą dla innych narodów Europy.

O świcie 5 sierpnia niemieckie oddziały ruszyły do natarcia w kierunku centrum miasta, posuwając się przede wszystkim ulicami Wolską i Górczewską. Wraz z ofensywą rozpoczęły się masowe egzekucje ludności cywilnej. W pierwszych godzinach mieszkańców zabijano na miejscu – w domach, piwnicach, na podwórzach i ulicach. Podpalano budynki, a osoby próbujące uciekać były rozstrzeliwane.

Jeszcze tego samego dnia Niemcy zmienili sposób przeprowadzania zbrodni. Zamiast mordować ludzi w miejscach ich zamieszkania, zaczęli spędzać mieszkańców z okolicznych domów do wyznaczonych punktów, gdzie dokonywano masowych egzekucji. Do największych mordów doszło m.in. przy halach warsztatów kolejowych na Moczydle, gdzie życie straciło od około 4,5 do nawet 12 tysięcy osób.

Dokładnej liczby ofiar Rzezi Woli nie udało się ustalić do dziś. Historycy są jednak zgodni, że w ciągu zaledwie kilku sierpniowych dni 1944 roku na Woli zamordowano dziesiątki tysięcy bezbronnych cywilów. Masakra była elementem świadomie realizowanej polityki terroru, której celem było złamanie oporu Powstania Warszawskiego poprzez eksterminację ludności cywilnej. Rzeź Woli pozostaje jedną z największych zbrodni popełnionych na ludności cywilnej w Europie podczas II wojny światowej.