W sytuacji narastającej fali strajków w kraju, komunistyczne władze szukały porozumienia z opozycją. Jednak warunkiem rozpoczęcia rozmów miało być wygaszenie protestów, które w sierpniu 1988 objęły głównie Śląsk i Wybrzeże.
Kiedy doszło do rozmów, tematem spornym szybko okazała się kwestia legalizacji „Solidarności”, na którą władze PRL nie chciały się zgodzić. Po rozmowach 16 września poinformowano jedynie, że przedmiotem obrad Okrągłego Stołu, które pierwotnie miały się rozpocząć w połowie października, będzie „kształt polskiego ruchu związkowego”.
Obrady Okrągłego Stołu rozpoczęły się 6 lutego 1989 roku. Ustalono wówczas między innymi, termin częściowo wolnych wyborów do Sejmu.
Polacy do dziś są podzieleni w ocenie przyjętych wtedy rozwiązań. Zwolennicy uważają, że w tamtym czasie nie było innego rozwiązania, jak kompromis z rządzącymi. Przeciwnicy z kolei podkreślają, że ustępstwa, na które zgodziła się solidarnościowa opozycja w stosunku do komunistów, były zbyt daleko posunięte.
