10 października 1982 roku papież Jan Paweł II ogłosił świętym ojca Maksymiliana Marię Kolbego, franciszkanina, założyciela Niepokalanowa i męczennika z niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Uroczystość odbyła się na placu św. Piotra w Rzymie i zgromadziła licznych wiernych, w tym Polaków przybyłych, by oddać hołd zakonnikowi.
Maksymilian Kolbe urodził się w 1894 roku w Zduńskiej Woli. Był zakonnikiem zaangażowanym w działalność wydawniczą i szerzenie kultu maryjnego. Założył klasztor w Niepokalanowie, który stał się ważnym ośrodkiem pracy duszpasterskiej i wydawniczej. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Niemców i w 1941 roku osadzony w Auschwitz.
W lipcu 1941 roku, po ucieczce jednego z więźniów, niemieccy obozowi oprawcy wyznaczyli dziesięciu skazanych na śmierć głodową. Ojciec Kolbe dobrowolnie zgłosił się na miejsce Franciszka Gajowniczka, więźnia, który rozpaczał z powodu rozłąki z rodziną. Po kilkunastu dniach spędzonych w bunkrze głodowym Kolbe został dobity zastrzykiem fenolu. Zmarł 14 sierpnia 1941 roku.
Kanonizacja była zwieńczeniem procesu rozpoczętego po wojnie. Jan Paweł II podkreślił, że ojciec Kolbe oddał życie za drugiego człowieka, stając się świadkiem miłości silniejszej niż nienawiść. Jego postawa pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów poświęcenia i człowieczeństwa w obliczu nazistowskiego terroru.
