Dokument był wyrazem sprzeciwu wobec króla, którego przeciwnicy oskarżali o podporządkowanie Rzeczypospolitej Rosji.
Konfederacja barska, zawiązana w 1768 roku, była zbrojnym związkiem szlachty występującym w obronie niezależności państwa. Jej uczestnicy sprzeciwiali się rosnącym wpływom rosyjskim oraz polityce Stanisława Augusta, wybranego na tron przy poparciu carycy Katarzyny II. W kraju trwały walki konfederatów z wojskami królewskimi i rosyjskimi.
Akt detronizacyjny, którego autorem był Ignacy Bohusz, przedstawiał monarchę jako przeciwnika wolności Rzeczypospolitej i zwolennika obcej dominacji. Wzywał również szlachtę do dalszej walki z królem. Był to radykalny krok polityczny, który miał podważyć jego prawowitość i zmobilizować kolejnych zwolenników konfederacji.
Deklaracja nie doprowadziła jednak do usunięcia Stanisława Augusta z tronu. Konflikt trwał nadal, a 3 listopada 1771 roku konfederaci podjęli próbę porwania monarchy. Konfederacja barska upadła w 1772 roku, w tym samym roku, w którym Rosja, Prusy i Austria dokonały pierwszego rozbioru Rzeczypospolitej.
Portrait of Stanislaus Augustus Poniatowski in Coronation Robes. MNK II-a-362