A A A

17 listopada 1370 r. w katedrze wawelskiej w Krakowie odbyła się koronacja Ludwika Andegaweńskiego, króla Węgier, na króla Polski. Objął on tron po śmierci Kazimierza III Wielkiego, ostatniego monarchy z dynastii Piastów. Wydarzenie to zapoczątkowało okres unii personalnej Polski i Węgier, czyli związku dwóch państw pod berłem jednego władcy.

Ludwik był synem Elżbiety Łokietkówny, siostry Kazimierza Wielkiego, i Karola Roberta, króla Węgier. Już wcześniej polski monarcha zabiegał o zapewnienie następstwa tronu siostrzeńcowi, ponieważ nie miał prawowitego męskiego potomka. Porozumienia dynastyczne i polityczne przygotowały więc drogę do objęcia polskiej korony przez Andegawena.

Aby zapewnić sukcesję jednej ze swoich córek, Ludwik zawarł ze szlachtą porozumienie w Koszycach w 1374 r. W zamian za uznanie praw dynastycznych córek zobowiązał się do ograniczenia obciążeń podatkowych szlachty. Przywilej koszycki stał się ważnym etapem rozwoju polskiego parlamentaryzmu i wzrostu znaczenia stanu szlacheckiego.

Po śmierci Ludwika w 1382 r. tron polski przypadł jego młodszej córce Jadwidze, koronowanej w 1384 r. Jej późniejsze małżeństwo z wielkim księciem litewskim Władysławem Jagiełłą otworzyło nowy rozdział w dziejach Polski i Litwy.

Ludwik Węgierski na obrazie Marcello Bacciarellego z 1771 r., Zamek Królewski w Warszawie.