17 lipca 1989 roku Polska i Stolica Apostolska wznowiły stosunki dyplomatyczne, przywracając oficjalne relacje po blisko 44 latach przerwy. Był to jeden z symbolicznych momentów przemian politycznych zachodzących w Polsce u schyłku PRL oraz ważny krok w normalizacji relacji państwa z Kościołem katolickim.
Historia kontaktów Polski ze Stolicą Apostolską sięga początków państwowości polskiej i zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku. Stała nuncjatura papieska została ustanowiona w Polsce w 1555 roku. Po odzyskaniu niepodległości relacje dyplomatyczne odnowiono w 1919 roku, jednak po II wojnie światowej zostały one zerwane przez komunistyczne władze Polski w 1945 roku.
Powrót do pełnych stosunków dyplomatycznych był możliwy dzięki przemianom politycznym końca lat osiemdziesiątych oraz uchwaleniu ustawy regulującej status Kościoła katolickiego w Polsce. Wkrótce po wznowieniu relacji papież Jan Paweł II mianował pierwszym po wojnie nuncjuszem apostolskim w Polsce arcybiskupa Józef Kowalczyk, natomiast pierwszym ambasadorem Polski przy Stolicy Apostolskiej został Jerzy Kuberski.
Wznowienie stosunków dyplomatycznych otworzyło drogę do podpisania konkordatu między Rzecząpospolitą Polską a Stolicą Apostolską w 1993 roku i zapoczątkowało nowy etap współpracy politycznej, kulturalnej i naukowej między oboma państwami.
11 czerwca 1999 r. wizyta Papieża Jana Pawła II w Sejmie RP. Fot. Kancelaria Sejmu / sejm.gov.pl