Zapraszamy na wystawę czasową ukazującą „codzienność w niecodzienności” – pobyt działaczy solidarnościowych osadzonych podczas stanu wojennego w ośrodku odosobnienia w Strzebielinku koło Wejherowa, który był jednym z ponad 50 wówczas utworzonych. Przez ponad rok jego funkcjonowania (od 13 grudnia 1981 r. do 23 grudnia 1982 r.) przebywało tu łącznie około 500 osób, głównie mężczyzn – działaczy z Pomorza i północnej Polski, gdzie „Solidarność” należała do najsilniejszych struktur regionalnych.

W trudnych, wbrew ówczesnej propagandzie państwowej, warunkach internowani podejmowali rozmaite działania, by „przetrwać, nie zmięknąć, nie dać się sprzedać”. Starali się zachować namiastkę normalności poprzez utrzymanie „codziennych rytuałów” (np. wspólne posiłki i modlitwy czy choćby kwiatki na stole), ale też organizowanie i uczestniczenie w zajęciach sportowych, kulturalnych i edukacyjnych.

Wgląd w owe „zorganizowanie sobie życia jak najbardziej wolnego” umożliwia nasza wystawa, której trzon stanowią czarno-białe fotografie ze zbiorów prywatnych jednego z internowanych – Lecha Różańskiego. Ryzykując poniesienie surowych kar, więźniowie zdołali w tajemnicy przed strażnikami przemycić, ukrywać i uwieczniać otaczającą ich obozową rzeczywistość – stąd częste ujęcia „z biodra” lub „zza winkla”. Ta unikatowa dokumentacja historyczna, licząca niemal 70 (!) fotografii, prezentowana jest po raz pierwszy w całości. Wystawa wpisuje się również w obchodzony w roku 2026 Rok Strzebielinkowców.