20 sierpnia 1943 roku, w czasie okupacji niemieckiej, poległ Tadeusz Zawadzki „Zośka” – harcmistrz i podporucznik Armii Krajowej, jeden z najbardziej znanych uczestników polskiego podziemia. Był bohaterem książki Aleksandra Kamińskiego Kamienie na szaniec, uczestnikiem Akcji pod Arsenałem oraz wielu innych działań dywersyjnych. Za swoją działalność został odznaczony Orderem Virtuti Militari oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych.
Zawadzki zaangażował się w działalność konspiracyjną już w 1939 roku. Początkowo uczestniczył w akcjach małego sabotażu prowadzonych przez Polską Ludową Akcję Niepodległościową. W 1941 roku wraz z grupą harcerzy dołączył do Szarych Szeregów. Na Mokotowie zasłynął z dużej liczby namalowanych przez siebie „kotwic” – symboli Polski Walczącej. Brał również udział w akcji „N”, polegającej na przygotowywaniu i kolportowaniu fałszywych czasopism w języku niemieckim. Jednym z najważniejszych wydarzeń w jego konspiracyjnej działalności była Akcja pod Arsenałem, przeprowadzona 26 marca 1943 roku. „Zośka” dowodził wówczas grupą, której zadaniem było odbicie z rąk Gestapo jego przyjaciela, Jana Bytnara „Rudego”. Akcja zakończyła się uwolnieniem więźniów. Kilka miesięcy później Zawadzki wziął udział w akcji „Taśma”, jednej z większych operacji bojowych Kedywu Armii Krajowej. W nocy z 20 na 21 sierpnia 1943 roku polscy konspiratorzy zaatakowali niemiecką strażnicę graniczną w Sieczychach koło Wyszkowa. Podczas szturmu „Zośka” został śmiertelnie postrzelony. Sama akcja zakończyła się zwycięstwem strony polskiej, a strażnica została opanowana.
Śmierć Tadeusza Zawadzkiego była dotkliwą stratą dla środowiska Szarych Szeregów i Grup Szturmowych. Pamięć o nim przetrwała również w nazwie batalionu „Zośka”, utworzonego z członków Grup Szturmowych. Jednostka ta odegrała później ważną rolę podczas Powstania Warszawskiego.
Tadeusz Zawadzki został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Tadeusz Zawadzki ps. „Zośka”, Domena publiczna