12 września 1683 roku rozegrała się bitwa pod Wiedniem, jedno z najważniejszych starć w dziejach XVII-wiecznej Europy. Wojska polskie, dowodzone przez króla Jana III Sobieskiego, wzięły udział w odsieczy oblężonego przez Turków Wiednia. Sprzymierzone siły polskie, austriackie i niemieckie stanęły przeciwko armii Imperium Osmańskiego dowodzonej przez wielkiego wezyra Kara Mustafę. Decydujące znaczenie dla przebiegu bitwy miało polskie uderzenie przeprowadzone ze wzgórz pod Wiedniem. Jan III Sobieski osobiście dowodził husarią, która dokonała szarży na pozycje osmańskie.
Zwycięstwo pod Wiedniem miało ogromne znaczenie polityczne i militarne. Powstrzymało dalszą ofensywę Imperium Osmańskiego w kierunku Europy Środkowej i umocniło pozycję Rzeczypospolitej wśród państw walczących z Turkami. Bitwa przeszła również do historii jako jedno z największych zwycięstw militarnych Jana III Sobieskiego, a polska husaria stała się jednym z symboli triumfu pod Wiedniem.
„Sobieski pod Wiedniem” – obraz Jana Matejki z kolekcji Muzeów Watykańskich.