17 września 1939 r. niespełna trzy tygodnie po niemieckim ataku, Związek Sowiecki zaatakował Polskę od wschodu. Armia Czerwona przekroczyła granicę Rzeczypospolitej, realizując postanowienia tajnego protokołu paktu Ribbentrop–Mołotow, w którym Niemcy i ZSRS podzieliły między siebie strefy wpływów w Europie Środkowo-Wschodniej.
Do inwazji Sowieci skierowali ponad 600 tys. żołnierzy, około 4700 czołgów i 3300 samolotów. Polska, walcząca już od ponad dwóch tygodni z Niemcami, nie była przygotowana na prowadzenie wojny na dwóch frontach. Mimo przewagi wroga i zaskoczenia żołnierze polscy oraz mieszkańcy stawiali dzielny opór.
Sowiecka agresja oznaczała początek niemal dwuletniej okupacji wschodnich ziem Rzeczypospolitej. Od pierwszych dni towarzyszyły jej represje, egzekucje i prześladowania. Polacy trafiali do więzień i łagrów, a w kolejnych miesiącach rozpoczęły się masowe deportacje ludności w głąb ZSRS.
Oddziały Armii Czerwonej oczekujące na rozpoczęcie defilady w Białymstoku, wrzesień 1939 r. ipn.gov.pl