Święty Jacek, dominikanin żyjący na przełomie XII i XIII wieku, był jednym z najważniejszych polskich misjonarzy średniowiecza. Związany z nowo powstałym zakonem dominikanów, prowadził działalność duszpasterską i misyjną na ziemiach Europy Środkowo-Wschodniej.
Decyzja papieża Innocentego XI była ważnym potwierdzeniem znaczenia kultu św. Jacka dla całej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Jego postać symbolizowała misyjne powołanie Kościoła oraz religijne dziedzictwo Polski i Litwy.
Święty Jacek pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich świętych średniowiecza, a jego kult od wieków związany jest szczególnie z zakonem dominikanów i Krakowem. Zmarł w Krakowie 17 sierpnia 1257 r.
Ludovico Caracci, Objawienie się Matki Bożej św. Jackowi, 1594 r., Wikimedia commons