29 września 1669 r. w Krakowie odbyła się koronacja Michała Korybuta Wiśniowieckiego na króla Polski i wielkiego księcia litewskiego. Kilka miesięcy wcześniej, 19 czerwca, został on wybrany w wolnej elekcji na władcę Rzeczypospolitej.
Michał Korybut Wiśniowiecki był synem księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, znanego dowódcy z czasów powstania Chmielnickiego. Sam król nie miał jednak większego doświadczenia politycznego ani wojskowego. Jego wybór wynikał przede wszystkim z oczekiwania części szlachty, która chciała władcy „Piasta” – pochodzącego z Polski i niezwiązanego z obcymi dworami.
Panowanie Wiśniowieckiego przypadło na trudny okres w dziejach Rzeczypospolitej. Państwo zmagało się z konfliktami wewnętrznymi oraz zagrożeniem ze strony Imperium Osmańskiego.
Król nie zdołał zyskać silnej pozycji politycznej, a jego panowanie zostało naznaczone ostrym konfliktem między stronnictwami magnackimi i szlacheckimi. Michał Korybut Wiśniowiecki zmarł w 1673 r., po zaledwie czterech latach panowania. Jego następcą został wybrany hetman wielki koronny Jan Sobieski.
