4 października 1918 r. gen. Józef Haller został mianowany naczelnym wodzem Armii Polskiej we Francji, formowanej u boku państw Ententy pod koniec I wojny światowej. Armia, zwana od koloru mundurów „Błękitną Armią”, była jednym z najważniejszych polskich związków wojskowych tworzonych na Zachodzie.
Pod dowództwem Hallera znalazły się dziesiątki tysięcy polskich żołnierzy i ochotników – emigrantów, jeńców oraz Polaków służących wcześniej w armiach państw zaborczych. Jej powstanie było ważnym elementem odbudowy polskich sił zbrojnych jeszcze przed odzyskaniem niepodległości.
W 1919 r. Armia Hallera została przerzucona do odrodzonej Polski. Jej żołnierze wzięli następnie udział w walkach o granice państwa, m.in. podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Nominacja Hallera na stanowisko naczelnego wodza była ważnym momentem w historii polskiego czynu zbrojnego na Zachodzie i przygotowań do odbudowy niepodległego państwa polskiego.
Józef Haller dokonujący przeglądu oddziału Armii Polskiej we Francji na Placu Saskim w Warszawie. Biblioteka Narodowa. Domena publiczna.