W uroczystość Wszystkich Świętych, 1 listopada 1946 r., 26-letni Karol Wojtyła przyjął święcenia kapłańskie z rąk metropolity krakowskiego kardynała Adama Stefana Sapiehy. Uroczystość odbyła się w prywatnej kaplicy arcybiskupów krakowskich przy ulicy Franciszkańskiej 3.
Święcenia odbyły się wcześniej, niż pierwotnie planowano. Karol Wojtyła miał zostać kapłanem dopiero wiosną 1947 r., jednak kardynał Sapieha zdecydował o przyspieszeniu uroczystości. Zależało mu, aby młody ksiądz mógł jeszcze w 1946 r. rozpocząć studia w Rzymie. Nietypowa była również sama data – w uroczystość Wszystkich Świętych zwyczajowo nie udzielano święceń kapłańskich. Dzień Wszystkich Świętych symbolicznie wskazywał, że wszyscy święci towarzyszą mu na kapłańskiej drodze ku świętości.
Następnego dnia, 2 listopada, w Dzień Zaduszny, nowo wyświęcony ksiądz odprawił swoje pierwsze Msze święte. Jedną z nich celebrował w krypcie św. Leonarda na Wawelu, w intencji zmarłych rodziców i brata. Kilka dni później wyjechał do Rzymu.
Święcenia z 1 listopada 1946 r. zapoczątkowały kapłańską drogę Karola Wojtyły, która po latach doprowadziła go do godności arcybiskupa krakowskiego, kardynała, a następnie papieża Jana Pawła II.
Źródła: Vatican News
