14 listopada 1918 r. Rada Regencyjna Królestwa Polskiego rozwiązała się i przekazała Józefowi Piłsudskiemu całość swoich uprawnień oraz zwierzchnictwo nad polską władzą państwową. Był to kolejny ważny krok w procesie odradzania się niepodległej Polski, zapoczątkowanym zakończeniem I wojny światowej i klęską państw zaborczych.
Rada Regencyjna, powołana w 1917 r. przez niemieckie i austro-węgierskie władze okupacyjne, miała sprawować władzę zwierzchnią w Królestwie Polskim. W listopadzie 1918 r., wobec załamania się dotychczasowego porządku politycznego, Rada podjęła decyzję o przekazaniu swoich kompetencji Piłsudskiemu, który 10 listopada powrócił do Warszawy z więzienia w Magdeburgu.
Dwa dni wcześniej, 11 listopada, Piłsudski przejął od Rady Regencyjnej zwierzchnictwo nad wojskiem. 14 listopada otrzymał już pełnię jej uprawnień państwowych. W ten sposób skupił w swoich rękach najważniejsze kompetencje władzy w odradzającym się państwie. Wkrótce przystąpił do tworzenia ogólnopolskiego rządu i organizowania struktur administracji.
Przekazanie władzy nie oznaczało, że wszystkie ziemie polskie były już zjednoczone ani że granice odrodzonego państwa zostały ustalone. Wciąż trwały procesy rozbrajania wojsk okupacyjnych, przejmowania administracji i walki o kształt terytorialny Polski. Decyzja Rady Regencyjnej ułatwiła jednak skupienie władzy w jednym ośrodku i stała się istotnym etapem budowy niepodległej Rzeczypospolitej.
Józef Piłsudski, marszałek Polski i premier RP – fotografia portretowa. Narodowe Archiwum Cyfrowe.