Czy zabytkowy dokument może zostać poddany kąpieli? Choć może wydawać się to niecodzienne, dla konserwatorów papieru jest to jeden z najważniejszych zabiegów pozwalających przywrócić obiektom lepszą kondycję i przygotować je do dalszych prac.

Tym razem na konserwatorski stół trafiła Reprodukcja graficzna wykonana na podstawie grafiki autorstwa Leopolda Horowitza ze słynnym wizerunkiem Adama Mickiewicza wykonana w 1899 r.  z widocznym u dołu po prawej stronie podpisem autora. (nr inw. MPiT-159). W tym przypadku zastosowano kąpiel w zanurzeniu w wodzie dejonizowanej. Obiekt umieszczono pomiędzy warstwami włókniny, a następnie zanurzono w kuwecie wypełnionej wodą. W trakcie zabiegu woda została kilkukrotnie wymieniona, dzięki czemu zanieczyszczenia nagromadzone przez lata udało się stopniowo wypłukać.

Zastosowanie tego rodzaju kąpieli pozwala na usunięcie z wnętrza papieru nie tylko kurzu i drobnych zabrudzeń, ale także produktów naturalnych procesów starzenia, które odpowiadają za jego żółknięcie, powstawanie zacieków czy przebarwień. Zastosowanie wody dejonizowanej sprawia, że cały proces przebiega w sposób bezpieczny dla delikatnej struktury papieru.

Choć efekty nie zawsze są spektakularne na pierwszy rzut oka, to właśnie od takich, pozornie prostych zabiegów rozpoczyna się skuteczna konserwacja. To one pozwalają zatrzymać postępujące procesy degradacji i sprawiają, że zabytkowe dokumenty mogą przetrwać kolejne dziesięciolecia, zachowując swoją historyczną wartość.